కొన్ని కొన్నిసార్లు ఆలోచిస్తూ ఉంటాం -
సారాంశమేమీ ఉండదు !
చాలాసార్లు ఒక సారాంశం కోసం ఆలోచిస్తాం -
ఫలితం ఉండదు !
అందరూ అనుకుంటారు - గొంగళిపురుగు సోమరనీ,
నిద్రావస్థలో కూరుకుపోయిన జీవని !
వాళ్ళకేం తెలుసు -
అది రంగుల ప్రపంచంలో మునిగిపోయిన సంజీవిని అని -
చలాకితనాన్ని ఆవహించుకోవడానికి తపిస్తున్న తపస్వి అని !
తెలియనివళ్ళు- తెలియనిదాని గురించి
బాగ తెలిసినట్టు మట్లాదుతారు -
మాటలకేం? విలువ లేనివి ఎన్నయినా రోడ్డున పడేయొచ్చు !
వినిపించుకునే వారు లేక- ఏమి తోచక
చివరికి కుమిలి కుమిలి ఏడుస్తారు !
అలాంటి వాల మాటలకి, నవ్వులకి నువ్వు ప్రయత్నించటం మానేస్తావా?
మళ్ళీ ఏదైనా అయితే నవ్వుతారని భయమా??
వాళ్ళెప్పుడూ నవ్వుతూనే ఉంటారులే..
నువ్వు ఓడిపోతే అవమానిస్తూ, గెలిస్తే అభినందిస్తూ !
నీకు తెలుసా -
ఎవరి ప్రమేయమూ లేకుండానే గొంగళి రంగుల కోక చుట్టుకుంటుంది..
సీతాకోక చిలుకగా మారి స్వప్న సాక్షాత్కారాన్ని ఆవిష్కరించుకున్న, రంగులద్దిన కాన్వాస్ అవుతుంది !
ఆచరించటమే కాని
చెప్పటమూ, చెప్పించుకోవటమూ ఎరుగని ధ్యాని -
జీవితాన్ని అర్ధం చేసుకుని అర్దవంతంగా, ఆనందంగా
పువ్వుల నవ్వులపై తేలిపోతున్న ముని !
'సీతాకోక చిలుక ' కథ మనకి ఆదర్శం కావాలి..
ఆవేశపడక, నిరుత్సాహపడక నిదానంగా ఆలోచించి సమయస్పూర్తిగా చేసుకుంటే
జీవితం రంగుల మయం అవుతుంది.. నిత్య పండుగగా శోభలిల్లుతుంది !