శ్రామికుడు..

లాల్ సలాం కామ్రేడ్స్!

మేం శ్రామికులం

బతుకు భారమైన బడుగు జీవులం

రక్తం ఓడ్సి పని చేయనీకె పుట్టినోల్లం

జనం "తు" అంటే తుడుసుకు పోయేటోల్లం..

ఇయ్యాల మా కథ జెప్త యినుండ్రి

యిని జరంత సోంచాయించుండ్రి..

సాకలోడి సేతులు నరకనీకె "Ironbox"లు వస్తే

మొగ్గం నేసే నేతగాడి కాళ్ళు ఇరసనీకె "Machine"లు వస్తే

శ్రమను నమ్ముకున్నోల

శవాలు జూస్తుండ్రు..

8కూలీలు చెల్లించకపోగ

కాటికి పంపుతుండ్రు..

ఈత కల్లు మాని కొడుకులు "brandy"లకు ఎగవదితే

కొబ్బరి బోండాలు మరచి "limca"లకు నాలికసాస్తె

ఏం జెప్పమ్మంటవ్

మమ్మల్నెట్ల బతకమంటవ్..

శ్రామికుల గుండెలో ఎర్ర జెండాలు ఎగరేసిన కామ్రేడ్స్

ర్యాలీలు మాని రాస్తారోకోలు ఆపి

జర ఇసంతకొచ్చి మా బతుకులు సూడుండ్రి

మా కన్నీటి రకతాలను జండాలకు పుయ్యుండ్రి..

రైల్వే కూలీల నెత్తి నరకనీకె "Trolley"లు వస్తే

చెత్తకుప్ప లెత్తనీకె "Bulldozer"లు వస్తే

శ్రామికుల రోజని

మాకు దినాలు జేస్తుండ్రు..

మా నడ్డిన తన్ని

జనం సలాంలు కొడుతుండ్రు..

కామ్రేడ్స్ -

మాకు ఇండ్లొద్దు, దవాఖానలొద్దు

బడిలొద్దు, ప్రబుత్వ దొడ్లొద్దు

ప్రజాసామ్యం-పగటికలలు మాకొద్దే ఒద్దు..

మా శ్రమను గుర్తించి కూలీలు ఇప్పియుండ్రి

జర మా బడుగులకొచ్చి మా బతుకును సూడమనుండ్రి..

(మే డే సందర్భంగా ప్రతి శ్రామికుడికి అంకితమిస్తూ..)

పుట్టినరోజు..

వెన్నెల లేదు, నేడు చల్లని గాలులు కూడా లేవు

ఈ ప్రాణం పోసిన తల్లి నీ జోలలు లేవు..

నవ్వులు లేవు, నన్ను మురిపించే పువ్వులు లేవు

నన్ను నవ్వించే నాన్నా, నీ ఈలలు లేవు..

అమ్మా! నాన్నా!!

నాతో ఈ పుట్టినరోజు నాడు మీరు లేరు..

తలని నిమిరే దీవెనలు, చిరునవ్వుల బహుమతులు

మమతలు నిండిన కౌగిళ్ళు, మనసును తలపించే ఆనందాలు

కరువైపోయిన ఈ రోజు -

నా కన్నీళ్ళే అక్షింతలు

మీ తలపులే పుట్టినరోజు కానుకలు..

కల నిజమయ్యింది - నిజం దూరమయ్యింది..

దేశం కాని దేశంలో, ఈ మహానగరంలో

కిక్కిరిసిన ఈ జనారణ్యంలో

ఊపిరి బిగబట్టి నిసత్తువతో అడుగులు వేస్తూ

చటికలా పడిపోతే..

నా తోడుగా ఇంకాస్త దూరం నడవమని

చేయూతలేవి కనిపించకపోతుంటే అనిపిస్తుంది..

నేను దూరంగా వచ్చానా.. లేక దూరమయ్యానా??

నా కలలలో ఒకటి "singapore visit" అని

అమ్మకి చెప్తే, తను ఒక నవ్వు నవ్వి

"your dream will come true" అన్న రోజు గుర్తొచ్చి

కన్నీళ్ళు కాలువలై పారుతుంటే

ఙ్ఞాపకాలు పడవలుగా తేలుతుంతే

ఆలోచించక ముందుకి సాగిపో

అని చెప్పే మనిషి పక్కనలేకపోతే అనిపిస్తుంది..

కన్నుల కన్నీరు నన్ను కరిగిస్తుందా.. లేక కుదిపేస్తుందా??

ఎవ్వరులేని ఒంటరి జీవితంలో

నేనున్నానంటూ వచ్చిన నేస్తం

ఇప్పుడు కళ్ళముందులేక కలవరపెడుతుంటే

అతని ఙ్ఞాపకాలు మనసుని దహించి వేస్తుంటే

ఏమి చేయాలో తెలీక తడబడుతుంటే అనిపిస్తుంది..

నేను "కల"కి దగ్గరయ్యానా.. లేక "నిజం"కి దూరమయ్యానా??

బిచ్చగత్తె..

భుజాన వేలాడుతున్న జోలె

దేశంలోని దారిద్ర్యాన్ని మూటగట్టి

చూస్తున్నట్లుగా వుంటుంది !

చిన్నాభిన్నమైన ఆమె ఆకృతి

అస్థవ్యస్థమైన ఆర్థికవ్యవస్థను

గుర్తుకుతెస్తుంది !

'అయ్యా.. ధర్మం చెయ్యండి..' అన్న

దీనమైన అర్థింపు

అప్పుల కోసం విదేశాలకు

చేయిచాస్తున్న మన దేశాన్ని

స్ఫురణకు తెస్తుంది !

చేదు ఙ్ఞాపకాలు మిగిల్చిన అనుభవాలు

ఆమె ముడుతలు పడిన ముఖంపై

లీలగా కదలాడుతూ వుంటాయ్ !

ఓ ధర్మాత్ముడు వేసిన రూపాయి బిళ్ళను

ఆప్యాయంగా చూసుకుంటూ

అసంకల్పితంగా రెండు

కన్నీటి బిందువుల్ని రాలుస్తుంది !

'అభిమానం అడ్డొచ్చినా

ఆకలి ముందు అన్నీ దిగదుడుపే

'అన్న నగ్నసత్యం తెలిసిన ఆ బిచ్చగత్తె

దీనంగా ముందుకు సాగుతుంది -

విశ్వవీధిలో అడుక్కుతింటున్న

భారతదేశంలా..

జాతీయపతాకంలో అవనతం

అవుతున్న ఆత్మగౌరవంలా..!!

వర్షం..

సాగరుడు

తన ప్రియ పుత్రిక నీటిని

సూర్యుడి మధ్యవర్తిత్వంతో

ఎంతో ఉన్నత సంబంధమని సంబరపడి

మేఘానికిచ్చి

పెళ్ళి చెసాడు..

కట్నకానుకలుగా

తన గర్భంలోంచి

రత్నాలు, ముత్యాలు ఇచ్చాడు..

అయినా -

పెళ్ళి విందులో

ఉప్పు నీళ్ళు ఇచ్చారని

అలిగిన మేఘం

నీటిని

పుట్టింటికి పంపాడు..

(అమ్మ చెప్పిన చిన్ననాటి కథ.. కొంచం మార్చి)

నేనేం చేయను?!?!?!

కాలమొక ప్రవాహమైతే

చిరుచేపలా మారి ఎదురీదనా?!

ఆశ ఆకాశంలో వెన్నెలయితే

అందుకొనగా నిచ్చెనగా మారనా?!

మండే గుండెల జ్వాలలకు

శీతల జలాన్నై శాంతపరచనా?!

ఈ బ్రతుకుని ఎవరూహించని

మహాభాష్యంగా వ్రాసుకొందునా?!

ఎదలో మెదిలే భావసౌరభ సుమాన్ని

హృదంతర జ్వలన శిఖలలో

సుమకోమల దళాలను ఒక్కొక్కటిగా

ఆహుతి చేసుకోనా?!

ఎన్నినాడులు గడిచినా

చిట్టచివరికి తెలిమంచులా కరిగిపోయే -

ఒక స్వప్నం

చెదిరిపోయిందనుకోనా?!

ఒక స్వర్గం

తొలగిపోయిందనుకోనా?!

ఏం చేయను -

నేనేం చేయను?!