కాలిపోయిన కోటేశు..

ప్రియా..

నువ్వు లైలావో కావో - నేను మజ్ఞూనే!

అనార్కలివో కావో - నేను సలీంనే!

పార్వతి ఔనో కాదో -

నేను దాసుడను.. నీ దేవదాసును!

సఖి..

నీ కోసం కాలిపోయిన కోటేశుని నేను

బండల్ని పిండిన నా జబ్బలకేసి

ఓరగా, దోరదోరగా చూసావు!

బండెడు గడ్డిమోపును వాటంగా ఎత్తికుదేస్తే

ఎక్కిరింతగా నవ్వావు!

దొడ్లో ఆదమరచి నేను నిదురపోతే

అమాంతం నామీద పడ్డావు -

ప్రేమన్నావు.. ప్రేమకై ప్రాణమిస్తానన్నావు!

తీరా చూస్తే -

మీ ఇంటి గుమ్మం ముందు దిష్టిబొమ్మను చేసావు

దొంగను చేసావు.. దోషిగా నిలబెట్టావు!

అయినా.. నువ్వంటే నాకిష్టం!!

ఏమిటో ఈ వింత..

నీ కులపోళ్ళంతా తాళ్ళతో బంధిస్తే -

నీ చేతుల్తో గట్టిగా వాటేసుకున్నట్టుంది..

ఒళ్ళంతా కిరోసిన్ పోసి తడిపేస్తుంటే -

ముద్దుల్తో తడిపి తలారా స్నానం చేయించినట్టే ఉంది..

అంటరాని మంటలు దేహమంతా అలుముకుంటుంటే -

తొలినాటి శృంగార విరహ తాపాలు గుర్తుకొచ్చాయి..

అగ్గై బొగ్గై కూలుతున్నప్పుడు కూడా -

అలసిసొలసి నీ యెదపై కునుకుతీసిన ఆలాపనే..

ఓ నా చెలి -

నీ కౌగిట్లో ఒదిగి

నాకు మరోమారు చావాలని ఉంది..

(విజయవాడలో జరిగిన సంఘటన ఆధారంగా..)